Josef Maria Olbrich

Josef Maria Olbrich

Overzicht actieve loopbaan

Oostenrijk  I  designer  I

Josef Maria Olbrich (1867-1908) studeerde van 1882 tot 1886 architectuur bij Camillo Sitte (1843-1903) en Julius Deininger aan de Staatsgewerbeschule in Wenen. Werkt vier jaar in Troppau voor aannemer August Bartel als architect en bouwkundig ingenieur.

In 1890 studeert hij architectuur aan de Akademie der Bildenden Künste in Wenen bij Carl von Hasenauer.

In 1893, ontving hij de Prix de Rome. Hij werkte even als assistent van Otto Wagner. Reist naar Italië en Tunesië.

In 1894 keerde hij terug naar Wenen. Hij ging opnieuw voor Wagner werken, die hem betrok bij de planning van de Stadtbahn. Hij ontmoette Josef Hoffmann, die later een goede vriend werd.

In 1897 was hij medeoprichter van de Weense Secession. In 1898 maakte hij illustraties voor het blad van de groep Ver Sacrum. In 1897 ontwierp hij de eerste Secession-expositie en het beroemde Secession-gebouw op het Karlsplatz in Wenen. De eenvoudige geometrische expositiehal met de sierlijke halfronde koepel en gestileerde vergulde laurierbladeren, was gedecoreerd met motieven volgens de Arts & Crafts Movement.

In 1898 ontwierp Olbrich interieurs in artnouveaustijl voor Villa Friedmann. In 1899 maakte hij kleurrijke interieurs voor Villa Stift en het appartement van David Beil waar hij ook het meubilair voor ontwierp.

In augustus 1899 verhuisde hij naar de Darmstädter Künstlerkolonie op de Mathildenhähe in Darmstadt. Deze artiestenkolonie was net opgericht door groothertog Ernst Ludwig van Hesse-Darmstadt om de kunsten en ambachten van de streek te stimuleren. In 1899 werd Olbrich artistiek leider en bouwleider van de kolonie en ontwierp hij zeven gebouwen op het complex, waaronder zijn eigen huis, het Glückert-huis, de trouwtoren en de aangrenzende expositiezaal. de predikantenwoning en de arbeiderswoningen. Hij bleef dit tot 1907.

In 1902 stelde hij een boekenkast tentoon op de “Esposizione Internationale d’Arte Decorativa Moderna” in Turijn die bestemd was voor de Hessische kamer van de kolonie. Ook ontwierp hij zilverwerk voor Bruckmann und Söhne, tin voor Eduard Hueck, sieraden voor Theodor Fahrner en diverse lampen. Olbrich werd sterk beïnvloed door de abstracte bloemmotieven en rechtlijnige vormen van Charles Rennie Mackintosh. In 1907 was hij medeoprichter van de Deutscher Werkbund.

In 1908 verhuisde hij naar Düsseldorf. Zijn bureau in Darmstadt bleef hij echter runnen.

In 1908 ontwierp hij zijn laatste belangrijke werk: het Tietz-warenhuis in Düsseldorf. Hij gaf het een neoclassicistisch aanzien. Net als Hoffmann introduceerde Olbrich de “nieuwe kunst” van de Glasgow School en de Britse Arts & Crafts in Europa. Door zijn prachtige functioneel werk maakte hij de weg vrij voor de ontwikkeling van de Wiener Werkstätte, de Deutscher Werkbund en uiteindelijk het Modernisme.

Chronologisch overzicht

Art Nouveau,  Jugendstil,
Modern style, Sezession, Modernismo
Actoren,  Activiteiten

Art nouveau,  Frankrijk
Hector Guimard
Emile Gallé
Louis Majorelle
Henri de Toulouse Lautrec,

Art nouveau, België
Victor Horta
Henri van de Velde

Modern style, USA 
Louis Comfort Tiffany

Modern style, Engeland,
Charles Rennie Mackintosh

Jugendstil, Duitsland, Scandinavië
Peter Behrens
Richard Riemerschmid

Sezession, Wiener Secession, Oostenrijk
Josef Franz Maria Hoffmann
Otto Wagner
Joseph Maria Olbrich
Koloman Moser

Modernismo, Modernista, Spanje
Antonio Gaudi

Enkele realisaties