Eileen Moray Gray

Eileen Moray Gray

Overzicht actieve loopbaan

Ierland/Frankrijk  I  Designer van interieur, meubels en lampen  I  www.classicon.com

Eileen Gray  (1879-1976) studeerde van 1898 tot 1902 aan de Slade School of Fine Art in Londen. Ondertussen leert ze de techniek om lakwerk te vervaardigen in de meubelmakerij van D. Charles in Dean Street. In 1900 kwam ze een eerste keer naar Parijs. Tussen 1902 tot 1905 volgde ze opleidingen aan de École Colarossi en de Académie Julian. In 1907 betrok ze een appartement op Rue Bonaparte 21 in Parijs. Ze woonde er tot ze stierf in 1976.

In Frankrijk leerde ze oosterse lakwerktechnieken van de Japanse ambachtsman Seizo Sougawara.
Vanaf ca. 1910 ontwierp Gray gelakte schermen en panelen met figuratieve motieven en in 1913 exposeerde ze haar werk op de Salon des Artistes Décorateurs.

Haar ontwerpen trokken de aandacht van Jacques Doucet, couturier en kunstverzamelaar Hij werd haar eerste grote klant.
Voor hem voerde ze verschillende opdrachten uit. Zoals het scherm Le Destin (1914) en de tafel Lotus (1915).
In 1915 vertrok ze met Sougawara naar Londen en verbleef daar twee jaar.
In 1917 keerde ze terug naar Parijs.

In 1919 kreeg ze haar eerste volledige interieuropdracht voor het appartement van Mme Mathieu Lévy. Hiervoor ontwierp ze haar beroemde gelakte blokschermen. In 1922, opende Gray een winkel, de Galerie Jean Désert. Ze had toen al veel exclusieve opdrachten in art déco-stijl uitgevoerd voor rijke klanten.

In datzelfde jaar exposeerde ze in Amsterdam, waar ze de aandacht trok van De Stijl architect Jan Wils (1891-1972). Nederland bewonderde haar ontwerp voor een “slaapkamer-boudoir voor Monte Carlo”, dat te bezichtigen was op de Salon des Artistes Décorateurs in 1923. Deze bewondering was wederzijds toen Gray later in dat jaar een tentoonstelling van Nederlandse vormgeving in Parijs bezocht. Hierdoor werd haar werk meer en meer beïnvloed door de zuivere geometrische vormen van De Stijl.

In 1924 maakten ze samen met architect Jean Badovici (1893-1956) een studiereis om modernistische architectuur te bekijken. Hij wist haar te overhalen om architect te worden. Vervolgens ontwierp ze een modernistisch huis in Roquebrune (1926-1929). Hiervoor ontwierp ze bijpassend rationeel meubilair, waaronder de stoel Transat (1925-1930) en een tafel van stalen buizen en glas.

In 1930 ontwierp ze het interieur van Badovici’s appartement. In 1934 voltooide ze het huis voor eigen gebruik, de Tempe a Pailla in Castellar.

In 1937 exposeerde ze in Le Corbusiers Pavillon des Temps Nouveaux. Een voorstel voor een Centre des Vacances werd nooit uitgevoerd.
Hierna raakte Gray in de vergetelheid. In 1970 kocht de Amerikaanse verzamelaar Robert Walker haar ontwerpen op.
Dit was de aanzet tot een vernieuwde belangstelling voor haar werk.

Haar klassieke designs zijn: de E 1027 bijzettafel, de Tube Light staande lamp en de Monte Carlo bank. De eenvoudige geometrie en heldere lijnen van deze ontwerpen scheppen een esthetische schoonheid die maar weinig designers hebben kunnen realiseren.

Tijdens haar studieperiode werd ze enorm beïnvloed door Japans design. Ze was vooral geïnteresseerd in lakwerk. En wist dit te verwerken in Art Deco geïnspireerde meubels en accessoires. Nog voor de toonaangevende designers Marcel Breuer en Ludwig Mies van der Rohe van zich deden spreken met hun buisvormige stalen meubels was Gray’s al bezig met buisvormige stalen meubels. Het was een ware revolutie in het twintigste-eeuws designwereldje. Buisvormig staal in fabrieken en ziekenhuizen was in deze periode al ingeburgerd. Maar voor woonkamers werd dit nog niet geaccepteerd.

Gray bewees met haar Day Bed deze gedachte niet juist was. Dit ongewone bed wordt aantrekkelijk enerzijds door zijn eenvoud en anderzijds door het combineren van een zachte bekleding met een buisvormige stalen onderstel.

In de jaren twintig werkte Gray samen met Le Corbusier en J. J. P. Oud, en begon meer tijd aan architectuur te besteden.
Haar eerste huis, E 1027, was haar belangrijkste gebouw het was een modernistisch meesterwerk, gelegen op een schilderachtige plek aan de rotskust bij Roquebrune, Monte Carlo in Frankrijk. Hiervoor ontwierp ze verschillende meubels.

Het is spijtig dat de waardering voor Gray’s enorme bijdrage aan productdesign pas kwam na haar dood.
De Ierse designer Eileen Gray wordt nu aanzien als een van de beste creatieve talenten van de jaren twintig.
Haar moderne creaties in chroom, staal en glas zijn opmerkelijk door hun sierlijke eenvoud.

Chronologisch overzicht

Data Activiteiten / Ontwerpen

1878, Geboren in Enniscorthy, Ierland

1898, Studeert schilderkunst en tekenen aan de Slade School of Fine Art, Londen
Leert lakwerk vervaardigen in de meubelmakerij van D. Charles in Dean Street (tot 1902)

1900, Reist naar Parijs

1902, Studeert aan de Académie Colarossi
Studeert aan de Académie Julian, Parijs

1907, Woont op Rue Bonaparte 21, Parijs

1910, Leerde ze oosterse lakwerktechnieken van de Japanse ambachtsman Seizo Sougawara

1913, Presenteert eerste tentoonstelling van lakwerk op de Salon des Artistes Décorateurs

1914, Scherm Le Destin

1915, Tafel Lotus
Vertrok met Sougawara naar Londen

1917, Keert terug naar Parijs

1919, Ontwerp appartement aan de Rue de Lota van Mme Mathieu Lévy waarvoor ze haar beroemde gelakte blokschermen ontwierp

1922, Exposeerde in Amsterdam
Opent Galerie Jean Désert, Parijs

1923, Presenteert Bedroom-Boudoir for Monte Carla project aan de Salon des Artistes Décorateurs, Parijs
De Stijl tafel

1924, Studiereis met architect Jean Badovici
Lota bank

1925, Day Bed chaise longue

1926, Modernistisch huis in Roquebrune
Non Conformist leunstoel

1927, E 1027 bijzettafel
Tube Light staande lamp
1 barkruk
Castellar spiegel
Occasional Table
Transat leunstoel

1928, No. 2 barkruk
Rivoli bar
Aixia stoel
Double X tafel

1929, E 1027 huis, Roquebrune Cap-Martin, Frankrijk
Wordt oprichter van Union des Artistes Modernes
Bibendum leunstoel
Monte Carlo bank
Jean tafel
Petite Coiffeuse

1930, Ontwierp interieur van Badovici’s appartement
Tempe a Pailla in Castellar, eigen huis
Folding Screen

1932, Lou Perou tafel
Menton tafel en bank
Roquebrune stoel

1933, Roattina staande lamp

1935, Bonaparte leunstoel

1937, Exposeert in Le Corbusiers’ Pavillon des Temps Nouveaux

1970, Raakt in vergetelheid tot de Amerikaanse verzamelaar Robert Walker haar herontdekt

1972, Verkozen tot Royal Designer for Industry

1976, Overlijdt in Parijs

links-topics-animated

Moderne Stijl   (1920-1940)
Moderne stijl
Eileen Gray

Actoren,  Activiteiten

 

Donald Deskey (1894-1989), Vormgever, grafiek, verpakkingen, interieurs,
verlichting, meubels, tentoonstellingen

Karl Emanuel Martin (Kern) Weber(1889-1963), Vormgever

Eileen Moray Gray (1879-1976), Architect/vormgever

Walter Dorwin Teague (1883-1960), Industrieel ontwerper

Raymond Fernand Loewy (1893-1986), Vormgever

Enkele realisaties