Shiro Kuramata

Shiro Kuramata

Overzicht actieve loopbaan

Japan  I  Meubeldesigner

Tot 1953 studeerde Shiro Kuramata  (1934-1991) architectuur aan de Gemeentelijke Technische Hogeschool van Tokyo. Vervolgens werkte hij een jaar voor meubelfabrikant Teikokukizai. Hij studeerde ook binnenhuisarchitectuur aan het Kuwazawa-instituut voor Design in Tokyo, waar hij in 1956 afstudeerde.

Tot 1963 werkte Kuramata in de ontwerpstudio San-Ai van het warenhuis Maysuya in Tokyo. Hij richtte zich daar op design voor de detailhandel.

Hij opende in 1965 zijn eigen atelier in Tokyo, de Kuramata Design Studio. Hij ontwierp er hoofdzakelijk interieurs voor de horeca; cafés en restaurants, zoals de Judd Club (1969). En ook meubilair dat het Japanse minimalisme afzwakte met een westerse ironie.

Hij ontving de Mainichi Design Award in 1972 en in 1975 werd hij adviseur van het Mainichi-comité. Zijn opmerkelijke Drawets in an Irregular Farm (1977) was een van de eerste meubelontwerpen die hem internationale erkenning bezorgden.

In de jaren ‘80 gebruikte hij ongewoon materiaal als stalen kabels, gaasdraad en acrylhars voor de vervaardiging van zijn meubilair met opmerkelijke ruimtelijke kwaliteiten.

Voorbeelden hiervan zijn: de stoelen How High The Maan (1986) en Miss Blanche (1988). De namen van deze ontwerpen refereren aan de westerse cultuur: de titel van een jazznummer van Duke Ellington en een personage uit Tennessee Williams” A Streetcar Named Oesire.

Kuramata ontving in 1981 de Japanse Culturele Prijs voor Design. Tot 1987 ontwierp hij verschillende stukken voor Memphis, zoals de Kyote tafel (1983) van cement en glas en Salfy (1987) van metaal en gebroken glas. Ze waren fijner en bescheidener dan de ontwerpen die men tot dan toe associeerde met de Memphisgroep.

Kuramata ontwierp in de jaren ‘80 minimalistische meubelen. In 1986 ontwierp hij accessoires voor boetieks van Issey Miyake in Tokyo en in 1984 voor Parijs en in 1987 voor New York , en maakte hij interieurs voor de winkel Seibu in Tokyo (1987).

In 1988 kocht hij in Parijs het huis van Joël en Jan Marteli, dat door Robert Mallet-Stevens was ontworpen en begon hij een ontwerpbureau aan de Rue Royale in Parijs.

Zijn ontwerpen werden door Vitra, Cappellini, XO, Fijiko, Ishimaru, Mhoya Glass Shop, Aoshima Shoten en Kurosaki vervaardigd.

Zijn voortijdige dood op zevenenvijftig jarige leeftijd maakte een einde aan een unieke carrière die zich voortdurend tussen Oost en West bewoog, zowel geografisch als conceptueel.

 

Chronologisch overzicht

Data Activiteiten / Ontwerpen

1934, Geboren in Indianapolis

1959, Studeert af aan Harvard University. Massachusetts werkt in New Vork samen met Richard Meier

1962, Werkt in New Vork samen met George Nelson
Studeert aan de American Academy in Rome,

1963, Benoemd tot hoogleraar architectuur aan Princeton University. New Jersey

1964, Opent architectenbureau in Princeton

1968, Neemt deel aan expositie Architecture of Museums, MoMA, New Vork

1969, Hanselmann House in Fort Wayne, Indiana,
Groepsexpositie met Peter Eisenman, Charles Gwathmey, John Hejduk en Richard Meier in het Museum of Modern Art in New York,
Publicatie Five Architects,
Kalko House in New York,
Presentatiekamer voor de Sunar Company

1972, Hoogleraar architectuur Princeton University, New Jersey

1978, Meubelcollectie voor Sunar Hauserman

1980, Portland Building, Portland, Oregon

1981, Plaza toilettafel,Stanhope bed voor Memphis

1982, Overheidsgebouw in Portland, Oregon,
Humana Corporation Headquarters in Louisville, Kentucky

1983, San Juan Capistrano Library, Zuid-Californië,
Keramiek voor Swid Powell, Thee en koffieservies Piazza

1984, Bird ketel voor Alessi

1985, MG2 Armchair,MG3 Club Chair,
Big Dripper Koffiepot voor Swid Powell,
Sieraden voor Cleo Munari

1986, Mantel klok voor Alessi

1988, Vloerkleeddesigns voor Vorwerk,
Bestek voor Valle,
Suikerpot en melkkan voor Alessi

1989, Walt Disney World Dolphin Hotel, Florida,
Kyoto meubelcollectie,
Koffiepot en koffie- en espressokopjes,
Uitbreiding van het Whitney Museum of Art in New York
Wijnmakerij Pegase di Domaine Cios in Napa Valley, Californië,
New York Hotel in Euro-Disney bij Parijs,

1990, Vleugel van het Newark Museum

1992, Eierwekker

1993, Opent winkel in Princeton

1994, Euclid thermoskan

1995, Pelicano espressoapparaat Laatste vier voor Alessi

1996, American Academy, Rome

1999, Detroit Institute of Arts. Michigan,
Wandklok en broodrooster voor Target,
Dreamscape badkamercollectie voor Duravit

2002, Telefooncollectie voor Target

2003, Dansk Graves Studio collectie voor Dansk

 

Actoren/activiteit

Mario Botta (1943), Architect/vormgever

Andrea Branzi (1938),
Vormgever

Michele de Lucchi (1951),
Architect, vormgever

Nathalie du Pasquier (1957),
Kunstenaar

Aldo Rossi (1931-1997),
Architect

Matteo Thun (1952),
Keramist, Vormgever

Shiro Kuramata (1934-1991),
Vormgever (meubels, interieur)

Michael Graves (1934),
Architect, vormgever

Alessandro Mendini (1931),
Vormgever

Ettore Sottsass jr. (1917),
Vormgever

Philip Cortelyou Johnson (1906 – ), Architect

Paula Scher (1948),
Grafisch ontwerper

April Greiman (1948),
Grafisch ontwerper

Wolfgang Weingart (1941),
Grafisch ontwerper

Phillipe Starck,
Ontwerper

Enkele realisaties