Deconstructivisme

Deconstructivisme

Historiek

Deconstructivisme   (1988 -2010)  De term deconstructivisme ontstond eind jaren ‘80 van de 20e eeuw. Het was niet zozeer een designbeweging maar een algemene richting in architectuur en interieurontwerp. Anders dan de logica en orde die door het modernisme werden gedicteerd, waren gebroken en gekartelde vormen, kromme en overlappende vlakken en een soms “verontrustende” modellering typerend voor het deconstructivisme.

Het concept was afkomstig uit het deconstructiedenken, een analysemethode in de literatuurkritiek die eind jaren ‘60 door Jacques Derrida werd ontwikkeld. Derrida was van mening dat een tekst op meerdere manieren kon worden geïnterpreteerd en nooit precies kon betekenen wat er stond of kon weergeven wat het betekende.

Deconstructie probeerde de nietszeggendheid van de tekst aan te tonen door de intellectuele grondslag te destabiliseren. Derrida’s methode werd in de jaren ‘70 vertaald in een stijl van architectuur en interieurontwerp deconstructivisme die de ideeën van de rationele orde in twijfel trok en probeerde de onderliggende structuur te onthullen.

Philip Johnson organiseerde in 1988 een tentoonstelling in het MoMA in New York waar hij de stijl identificeerde aan de hand van het werk van zeven architecten, onder wie Peter Eisenman, Zaha Hadid, Frank Gehry en Bernard Tschumi. Er waren ontwerpen en tekeningen van fantasiearchitectuur te zien die een uitdaging waren voor wat in die tijd beschouwd werd als nogal bezadigde modernistische conventies.

Slechts een klein aantal deconstructivistische ontwerpen is ooit gebouwd, onder andere Tschumi’s “follies” in het Parc de la Vilette in Parijs. Door op hun tentoonstelling een nieuw “isme” centraal te laten staan, kon Johnson deze nieuwe stijlelementen identificeren en accentueren.

Al spoedig werden de architectonische kenmerken van de centrumloze ontwerpen, verwrongen geometrie, glas en metaalscherven vertaald in een grafische vormgeving die grafisch ontwerpers een kant-en-klare taal verschafte. Een aantal ontwerpers geassocieerd met de Cranbrook Academy of Art, onder wie Katherine McCoy en Lucille Tenazas, paste de deconstructivistische ideologie toe in hun werk door een multigelaagdheid van woord en beeld waardoor de boodschap multi-interpretabel is.

In de industriële vormgeving waren de radio’s van Daniel Weil gegoten in plastic waardoor de onderdelen te zien waren en de vorm van dit alledaagse product geherinterpreteerd werd.

De fragmentarische vormgeving van veel deconstructivistische ontwerpen vertonen gelijkenis met het constructivisme. De stijl wordt ook in verband gebracht met het postmodernisme.

Deconstructivisme   

te koop op het internet

Deconstructivisme   

te koop op het internet

Meer informatie vindt u
via onderstaande links

DESIGN
Design
The design encyclopedia
De Industriële Revolutie

ARTS & CRAFTSBEWEGING
Arts & Crafts Movement
Arts & Crafts
Craftsman Workshops
Neogotiek
Modernisme
William Morris
A. W. N. Pugin
Working Men’s College
Wren’s City Churches
National Association for the Advancement
The Human Hive
Gustav Stickley
Charles F.A. Voysey
John Ruskin
The Stone of Venice
The Great Exhibition

ESTHETIC MOVEMENT
International Exhibition 1862
Christopher Dresser
The Grammar of Ornament
Victoriaanse vormgeving
Victoriaanse ornamenten
Christopher Dresser
Owen Jones
Prerafaëlitische Schilders
Félix Bracquemond 
The Grammar of Ornament
Owen Jones

JAPONISME
Japonisme
Tiffany
Louis Comfort Tiffany
Le Japon Artistique

ART NOUVEAU
Art Nouveau
Henri Toulouse-Lautrec
Hector Guimard
Emile Gallé
René Lalique 
Louis Majorelle
Victor Horta
Henri van de Velde
Louis Comfort Tiffany
Charles Rennie Mackintosh
Peter Behrens
Richard Riemerschmid
Josef Franz Maria Hoffmann
Otto Wagner
Joseph Maria Olbrich
Koloman Moser
Antonio Gaudi

MODERNISME
Nikolaus Pevners
Le Corbusier
Adolf Loos
Ornament und Verbechen
Peter Behrens
Walter Gropius
Ludwig Mies van der Rohe

SECESSION
Secession
Gustav Klimt

ART DECO
JacquesEmile Ruhlmann
René-Jules Lalique
Donald Deskey

DE STIJL
De Stijl
Theo van Doesburg
Jacob Johannes Pieter Oud 
Gerrit Thomas Rietveld

BAUHAUS
Bauhaus
New Bauhaus Chicago
Hochschule für Gestaltung
Breuer
László Moholy–Nagy
Marianne Brandt
Mart Stam

MODERNE STIJL
Moderne stijl
Eileen Gray

STREAMING
Henry Dreyfuss

ORGANIC DESIGN
Organic Design
Frank Lloyd Wright
Charles Alvar Aalto 
Eero Saarinen
Charles Eames en Ray Eames
Pierre Paulin

INTERNATIONALE STIJL
Internationale stijl
Philip Cortelyou Johnson

MODERN SCANDINAVISCH DESIGN
Modern Scandinavisch design
Bruno Mathsson
Josef Frank
Arne Jacobsen
Verner Panton
Borge Mogensen
HansJorgen Wegner
Tapio Veli Ilmari Wirkkala

ZWITSERSE SCHOOL
Adrian Frutiger

SPACE AGE
Richard Sapper

ANTIDESIGN
Alessandro Mendini
Michele de Lucchi
Ettore Sottsass jr.

HIGHTECH
Norman Foster

POSTINDUSTRIALISME
Ron Arad

DECONSTRUCTIVISME
Deconstructivisme
Frank Owen Gehry
Ross Lovegrove

Belangrijkste kenmerken

Gebruik van gebroken en gekartelde vormen

Multi-gelaagdheid, verdraaide geometrie

Afwijzing van ornamentatie

Wil uitdagen en blootleggen

Wijst historisering en ornamentatie af

Gebruikt multi-gelaagdheid van woord en beeld en is daardoor multi-interpretabel

 

Trendsetters Activiteiten

Frank Owen Gehry (geb, 1929), Architect, vormgever, kunstenaar

Zaha Hadid (1950), Architect

Peter Eisenman (1932), Architect, docent

Bernard Tschumi (1944), Architect

Katherine McCoy (1945), Grafisch ontwerper, docent

Daniel Weil (1953), Architect, vormgever

Ross Lovegrove (1958), Vormgever