Waardebepalingen van uw antiek en info over kunst en design
Antiekexperten.com

Esthetic Movement

Esthetic Movement   (1870-1900)

Historiek

In de tweede helft van de 19e eeuw leidden ontwikkelingen in de Britse kunst, architectuur en vormgeving tot het ontstaan van de Esthetic Movement, een moderne versie van Victoriaanse vormgeving die grotendeels parallel liep aan de Arts-and-Craftsbeweging en die alle objecten tot kunst wilde verheffen. De Esthetic Movement werd gedreven door slogans als “ l’art pour l’ art” en was, net als de Arts-and-Craftsbeweging, een reactie op de overdrijving van de Gothic revival. Maar anders dan de Arts-and-Craftsbeweging verwierp het estheticisme het idee dat kunst een sociaal of moralistisch doel had. In de architectuur werd de beweging gekenmerkt door het gebruik van eenvoudige materialen en in de decoratieve kunsten door Japanse en Chinese kunstuitingen en ambachtelijkheid.

De Esthetic Movement liet in het begin een contrast zien met de weelderigheid van de klassieke stijlen. Ze was onopgesmukt en puur en had soberheid als eerste doelstelling. Maar door een decoratieve interpretatie en de invloed van de Japanse en andere culturen raakten deze oorspronkelijke ideeën besmet. De beweging werd opgericht door Christopher Dresser en Owen Jones die beiden vonden dat goede vormgeving samenhing met functie en gebruikswaarde. Het grote vakmanschap van de Japanse vormgeving met zijn abstracte en geometrische vormen waarmee het Westen pas recentelijk had kennisgemaakt, had ook grote invloed op de stijl Godwin verwesterde Japanse en Chinese vormen in zijn Anglo-Japanse meubilair en westerse vormgeving kwam onder oosterse invloed. Keramiek kreeg een oosterse vorm en Tiffany & Co. in New York produceerde zilveren voorwerpen met een Japans motief. De Japanse invloed was ook zichtbaar in Europa, vooral in Frankrijk, waar het Japonisme bloeide in de keramiek, glaskunst en het metaalwerk.

De Esthetic Movement had veel aanhangers die gemeen hadden dat ze de rigiditeit van het vroege Victorianisme wilden doorbreken en een vrijere opvatting van kunst en design verlangden. Doordat er tussen 1871 en 1878 in Londen, Wenen, Philadelphia en Parijs een aantal internationale tentoonstellingen werden gehouden en Morris & Co in Londen en Cottier & Co in New York workshops organiseerden, raakte het grote publiek in de ban van deze beweging. Handboeken over binnenhuisarchitectuur zoals Hints on Housebold Taste en The house beautifull dienden als extra publiciteitsmiddelen.

Het laatstgenoemde boek van Clarence Cook benadrukte nogmaals dat het belangrijk was te kiezen uit verschillende periodes en heterogene componenten op harmonieuze wijze te combineren zodat een prachtige samenhang zou ontstaan. De architectuurstijl van E.W. Godwin met zijn overdadige gebruik van rode, beschilderde baksteen, overdreven hoge schoorstenen en trapgevels, en Prerafaëlitische schilders als Edward Burne-Jones en de geschriften van Oscar Wilde maakten ook deel uit van deze stroming. Liberty in Londen werd dé plek waar de nieuwste producten van de vaklieden van de Esthetic Movement te vinden waren. De beweging had in Europa invloed op kunst en vormgeving en leidde uiteindelijk tot de Art Nouveau en de Secession.

       Belangrijkste kenmerken

  • Zonnebloemmotieven
  • Gebruik van abstracte Japanse vormen
  • Pure, heldere lijnen
  • Net als de arts-and-craftsbeweging een reactie op de overdreven neogotiek
  • tegen het idee dat kunst een sociaal of ethisch doel moet hebben.
  • Groot vakmanschap,
  • gebruik van abstracte en geometrische vormen uit de Japanse ontwerpstijl.
  • Nauw verwant met de Queen Annestijl in de architectuur,
  • de pre-rafaëlieten als Holman Hunt en Edward Burne-Jones
    en met Oscar Wilde in literatuur en poëzie .

       Trendsetters & activiteiten

  • Edward William Godwin (1833-1886), Engeland, Architect/vormgever
  • Owen Jones (1809-1874), Engeland, Vormgever
  • Christopher Dresser (1834-1904), Engeland, Vormgever/theoreticus
  • Oscar Wilde (1854-1900), Engeland, Schrijver
  • Gebroeders Gustave (1830-1898) en Christian (1840-1883) 
  • Herter:, USA, Vormgevers / interieurontwerpers
  • Louis Comfort Tiffany (1848-1933), USA, Vormgever/ambachtsman
  • François Eugène Rousseau (1827-1891), Frankrijk, Vormgever/glas en keramiek
DE BELANGRIJKSTE
STIJLPERIODES & DESIGNERS

Klik op onderstaande linken om
de infopagina’s te raadplegen
op deze website

Arts And Craftsbeweging
William Morris
A.W.N. Pugin
Arthur Heygate Mackmurdo
Charles R. Ashbee
Gustav Stickley

Esthetic Movement
Edward William Godwin
Louis Comfort Tiffany
François Eugène Rousseau

Japonisme
Siegfried Bing

Art Nouveau
Hector Guimard  
Emile Gallé  
Louis Majorelle  
Victor Horta  
Henri van de Velde
Charles Rennie Mackintosh  
Richard Riemerschmid  
Josef Franz Maria Hoffmann  
Otto Wagner  
Josef Maria Olbrich  
Koloman Moser  
Antonio Gaudy y Cornet

Modernisme
Charles Edouard Jeanneret
Le Corbusier
 
Adolf Loos  
Peter Behrens  
Walter Adolph Gropius  
Ludwig Mies van der Rohe

Secession
Wiener Werkstätte
Deutscher Werkbund

Gustav Klimt  
Otto Prütscher
Bruno Paul

Art Deco
JacquesEmile Ruhlmann  
René Jules Lalique  
A.M. Cassandre  
Donald Deskey

De Stijl
Theo van Doesburg
Jacob Johannes Pieter Oud
Gerrit Thomas Rietveld

Bauhaus
Marcel Lajos Breuer  
László Moholy Nagy  
Marianne Brandt  
Mart Stam

Moderne Stijl
Karl Emanuel Martin Kern Weber
Eileen Moray Gray  
Walter Dorwin Teague  
Raymond Fernand Loewy

Streamlining
Henry Dreyfuss

Organic Design
Frank Lloyd Wright  
Charles Alvar Aalto  
Eero Saarinen  
Charles Eames  & Ray Eames  
Pierre Paulin

Internationale Stijl
Philip Cortelyou Johnson

Modern Scandinavisch Design
Bruno Mathsson  
Josef Frank  
Arne Jacobsen  
Verner Panton  
Henning Koppel  
Borge Mogensen  
HansJorgen Wegner  
Tapio Veli Ilmari Wirkkala  
Timo Sarpaneva

Zwitserse School
Adrian Frutiger

Pop Art
Peter Murdoch

Space Age
Eero Aarnio  
Olivier Mourgue  
Marco Zanuso sr.
Richard Sapper

Antidesign
Alessandro Mendini  
Michele de Lucchi  
Ettore Sottsass jr.

Hightech
Norman Foster  
Ward Bennett

Postindustrialisme
Tom Dixon  
Ron Arad

Postmodernisme
Mario Botta  
Andrea Branzi  
Nathalie du Pasquier
Aldo Rossi  
Matteo Thun  
Shiro Kuramata
Micael Graves  
Alessandro Mendini  
April Greiman

Memphis

Deconstructivisme
Frank Owen Gehry
Daniel Weil  
Ross Lovegrove