Waardebepalingen van uw antiek en info over kunst en design
Antiekexperten.com

Walter Adolph Gropius

Walter Adolph Gropius

Overzicht actieve loopbaan

Duitsland  I  Architect en meubel- en productdesigner

Walter Gropius  (1883-1969) studeerde van 1903 tot 1905 architectuur aan de Technische Hochschule in München en daarna van 1905 tot 1907 aan de Technische Hochschule in Berlijn. Zijn eerste bouwproject in 1906 behelsde goedkope behuizing voor landarbeiders.

Van 1908 tot 1910 werkte Gropius op het kantoor van Peter Behrens in Berlijn, waar hij kantoren en meubilair voor het warenhuis Lehmann in Keulen ontwierp.

In 1910 begon Gropius met Adolf Meyer (1881-1929) een architectenvennootschap in Neubabelsberg en werd hij lid van de Deutscher Werkbund (opgericht in 1907). Als actief lid van de Werkbund verzette Gropius zich aanvankelijk tegen Hermann Muthesius’ (1861-1927) pleidooi voor standaardisatie. Hij koos partij voor Henry van de Velde, die pleitte voor individualisme en persoonlijke creativiteit in design. 

Gropius” Fagus-fabriek (1911) bevatte een innovatieve gordijnwand die aan de verticale elementen van het gebouw hing en voorkwam in de Jahrbücher (jaarboeken) van de Werkbund, die Gropius redigeerde van 1912 tot 1914. Hij ontwierp ook een modelfabriek voor de “Deutsche Werkbund-Ausstellung” in Keulen in 1914, die met zijn stalen glasconstructie een krachtige uiting van het Modernisme was.

Na de verwoesting van WOI  accepteerde Gropius de noodzaak van standaardisatie in design en werd hij directeur van de Hochschule für angewandte Kunst, die hij in 1919 met de kunstacademie in Weimar samenvoegde tot het Staatliches Bauhaus.

Tijdens zijn directeurschap van de opleiding van 1919 tot 1928 benadrukte Gropius de eenheid van de kunsten en voerde een systeem in van ateliers die werden geleid door “meesters”. In deze periode aanvaardde hij een aantal particuliere architectonische opdrachten, waaronder het Sommerfeld Haus (1921-1922), ontwierp hij verschillende witgeschilderde meubelstukken en ontwikkelde een geprefabriceerd huis voor het project “Weissenhof-Siedlung” in Stuttgart in 1927. Toen het Bauhaus naar Dessau verhuisde, omhelsde de school noodzakelijkerwijs een nieuw rationalisme en in 1925 ontwierp Gropius er een gebouw voor dat moderniteit belichaamde.

In 1934 emigreerde Gropius naar Groot-Brittannië, waar hij tot 1937 samenwerkte met architect E. Maxwell Fry (1899-1987). In Londen werkte Gropius tevens voor Jack Pritchards bedrijf lsokon, waar hij in 1936 tot hoofd design werd benoemd. Een jaar later emigreerde hij naar de VS en werd hij hoogleraar architectuur aan Harvard University.

Ondanks het feit dat hij betrekkelijk weinig designs op zijn naam heeft staan, veranderde het werk van de legendarische Walter Gropius de loop van de designgeschiedenis. Naast Ludwig Mies van der Rohe was Walter Gropius een van de meest invloedrijke figuren in de ontwikkeling van de modernistische architectuur. De belangrijkste projecten in zijn carrière waren de Fagus fabriek bij Hannover, het Bauhaus complex in Dessau en het huis dat hij voorzichzelf ontwierp in Lincoln, Massachusetts ontwierp tijdens zijn ballingschap in de Verenigde Staten.

Gropius werd beroemd als stichter en eerste directeur van Bauhaus, de bekendste kunst­en designschool van de twintigste eeuw. Het was een totaal nieuwe leeromgeving en leverde een belangrijk forum op waarin kunstenaars, ambachtslieden en klanten allen samen konden werken. In zijn geschriften over Bauhausprincipes in het midden van de jaren twintig drong Gropius erop aan dat design zich moest beperken tot specifieke basisvormen.

Deze benadering inspireerde ander designers zoals Marianne Brandt, Marcel Breuer en Wilhelm Wagenfeld. Van de eigen functionele productdesigns kwamen zijn cilindervormige deurkrukken (tegenwoordig bij FSB) en het TAC 1 theeservies, een laat ontwerp voor Rosenthal, misschien het dichtste bij de vervulling van de verheven eis dat het nuttige object ook “tijdloos” zou moeten zijn.

oooOooo

Chronologisch overzicht

Data, Activiteiten / Ontwerpen

  • 1883, Geboren in Berlijn
  • 1903, Studeert architectuur in München en Berlijn (tot 1907)
  • 1908, Werkt in het kantoor van Peter Behrens
  • 1910, Begint architectenbureau met Adolf Meyer in Berlijn; Sluit zich aan bij Deutsche Werkbund
  • 1911, Fagus fabriek, Alfeld, bij Hannover
  • 1919, Benoemd tot directeur van Bauhaus, Weimar (tot 1928)
  • 1926, Nieuw Bauhausgebouw en directeurs- woning, Dessau;
              Schrijft Grundsätze der Bauhausproduktion (Principes van Bauhausprodudie)
  • 1928, Werkt als architect in Berlijn
  • 1934, Emigreert naar Engeland; vestigt architectenbureau met E. Maxwell Fry
  • 1937, Emigreert naar de VS; wordt hoogleraar architectuur aan Harvard University, Massachusetls
  • 1938, Werkt samen met Marcel Breuer
  • 1946, Medeoprichter van The Architects’ Collaborative
  • 1963, PanAm Building, New Vork
  • 1969, Overlijdt in Boston Producten
  • 1910, 051 leunstoel en, 051-2 bank voor Fagus fabriek, Alfeld (nu bij Tecta)
  • 1920, F 51 leunstoel en F 51-3 bank (nu bij Tecta)
  • 1922, Cilindervormige deurkruk (met Adolf Meyer; nu bij FSB)
  • 1930, Auto’s voor Adler
  • 1936, Multiplex stoel en tafel voor lsokon
  • 1969, TAC 1 theeservies voor Rosenthal
oooOooo

Modernisme/Moderne stijl
Trendsetters Activiteiten

Frank Lloyd Wright (1867-1959)
Charles-Édouard Jeanneret – le Corbusier (1887-1965)
Adolf Loos (1870-1933)
Peter Behrens (1868-1940)
Walter Gropius  (1883-1969)
Ludwig Mies van der Rohe  (1886-1969)
Karl Emanuel Martin (Kern) Weber (1889-1963), Vormgever
Eileen Moray Gray (1879-1976), Architect/vormgever
Walter Dorwin Teague (1883-1960), Industrieel ontwerper
Raymond Fernand Loewy (1893-1986), Vormgever
oooOooo
DE BELANGRIJKSTE
STIJLPERIODES & DESIGNERS

Klik op onderstaande linken om
de infopagina’s te raadplegen
op deze website

Arts And Craftsbeweging
William Morris
A.W.N. Pugin
Arthur Heygate Mackmurdo
Charles R. Ashbee
Gustav Stickley

Esthetic Movement
Edward William Godwin
Louis Comfort Tiffany
François Eugène Rousseau
Christopher Dresser

Japonisme
Siegfried Bing

Art Nouveau
Hector Guimard  
Emile Gallé  
Louis Majorelle  
Victor Horta  
Henri van de Velde
Charles Rennie Mackintosh  
Richard Riemerschmid  
Josef Franz Maria Hoffmann  
Otto Wagner  
Josef Maria Olbrich  
Koloman Moser  
Antonio Gaudy y Cornet

Modernisme
Charles Edouard Jeanneret
Le Corbusier
 
Adolf Loos  
Peter Behrens  
Walter Adolph Gropius  
Ludwig Mies van der Rohe

Secession
Wiener Werkstätte
Deutscher Werkbund

Gustav Klimt  
Otto Prütscher
Bruno Paul

Art Deco
JacquesEmile Ruhlmann  
René Jules Lalique   
Donald Deskey

De Stijl
Theo van Doesburg
Jacob Johannes Pieter Oud
Gerrit Thomas Rietveld

Bauhaus
Marcel Lajos Breuer  
László Moholy Nagy  
Marianne Brandt  
Mart Stam

Moderne Stijl
Karl Emanuel Martin Kern Weber
Eileen Moray Gray  
Walter Dorwin Teague  
Raymond Fernand Loewy

Streamlining
Henry Dreyfuss

Organic Design
Frank Lloyd Wright  
Charles Alvar Aalto  
Eero Saarinen  
Charles Eames  & Ray Eames  
Pierre Paulin

Internationale Stijl
Philip Cortelyou Johnson

Modern Scandinavisch Design
Bruno Mathsson  
Josef Frank  
Arne Jacobsen  
Verner Panton  
Henning Koppel  
Borge Mogensen  
HansJorgen Wegner  
Tapio Veli Ilmari Wirkkala  
Timo Sarpaneva

Zwitserse School
Adrian Frutiger

Pop Art
Peter Murdoch

Space Age
Eero Aarnio  
Olivier Mourgue  
Marco Zanuso sr.
Richard Sapper

Antidesign
Alessandro Mendini  
Michele de Lucchi  
Ettore Sottsass jr.

Hightech
Norman Foster  
Ward Bennett

Postindustrialisme
Tom Dixon  
Ron Arad

Postmodernisme
Mario Botta  
Andrea Branzi  
Nathalie du Pasquier
Aldo Rossi  
Matteo Thun  
Shiro Kuramata
Micael Graves  
Alessandro Mendini  
April Greiman

Memphis

Deconstructivisme
Frank Owen Gehry
Daniel Weil  
Ross Lovegrove